Lieve jij, als ik dit aan je vertel voelt het alsof ik je even meeneem, terug naar die plek waar ik zelf ook weer even helemaal bij mezelf kwam. Vanaf het moment dat ik aankwam bij BuitenLand gebeurde er iets. Mijn lijf ging omlaag in tempo nog voordat mijn hoofd dat doorhad. Mijn adem werd dieper en ik voelde meteen, hier hoef ik even niets te dragen.
Je weet hoe makkelijk ik een rol aan kan nemen (na ja misschien weet jij het niet van mij, maar je herkent het vast). Als fotograaf ben ik gefocust, aanwezig, afgestemd op de ander, opzoek naar het echte moment. En als moeder van drie jongens ben ik zorgend, regelend, altijd een paar stappen vooruit aan het denken om een ruzie te sussen of hongerige buikje te stillen. Dat doe ik met liefde, echt. Maar ergens onderweg raak ik mezelf dan ook een beetje kwijt. Ik ga automatisch in dienststand en pas later merk ik dat ik mezelf weer heb overgeslagen. Deze retraite voelde als een zachte, liefdevolle pauze die zei, en jij dan?
Het ademwerk was voor mij echt de sleutel. Elke sessie bracht me verder uit mijn hoofd en dieper mijn lijf in. Op plekken waar ik normaal makkelijk aan voorbij ga, omdat voor voelen soms gewoon geen tijd is. Ik voelde lagen loskomen die ik al zo lang bij me droeg dat ik ze bijna normaal was gaan vinden. Tranen zonder verhaal. Stilte die niet leeg was, maar vol. Het voelde alsof ik mezelf langzaam weer terughaalde.
De familieopstellingen raakten me diep. Zonder drama, zonder opsmuk, maar zo raak. Dingen werden zichtbaar die ik al jaren met me meedraag, vaak zonder het door te hebben. En ineens kon ik voelen, dit is niet van mij. Ik hoef dit niet langer vast te houden. Dat gaf me een rust die ik niet kan faken of bedenken, die landde echt in mijn lichaam.
Wat deze retraite zo veilig maakte, was de begeleiding van Esther en Leonora, maar ook de andere teamleden. Zo nuchter, warm en echt. Met humor ook, wat zo helpt als het diep gaat. Geen zweverig gedoe, geen spirituele façade. Ik hoefde niets te presteren, niets te verklaren, niets op te lossen. Ik mocht er gewoon zijn, precies zoals ik was, met alles wat ik ben en alles wat ik soms vergeet.
En dan de ontzorging, daar moet ik je echt over vertellen. Vier dagen lang hoefde ik helemaal nergens aan te denken. Alles werd gedragen. En het eten… echt, dat was goddelijk. Elke maaltijd voelde als liefde op een bord. Zo voedend, zo smaakvol, zo met aandacht bereid dat ik meerdere keren dacht, ik wil hier helemaal niet meer weg. (zie de foto’s op de socials, zo gezond ook!) Het hielp me zakken, ontvangen en genieten, iets wat ik mezelf thuis veel te weinig gun.
De dagen hadden zo’n fijne flow. Ochtenden met diepgang en echte innerlijke arbeid, middagen waarin alles mocht landen, wandelen, sauna, stilte of een goed gesprek bij het kampvuur. Avonden met zachte yoga waardoor mijn lijf alles kon integreren. Niets was te veel, niets werd geforceerd. Alles klopte.
Ik kwam thuis met rust in mijn lijf en zachtheid in mijn hart. Niet omdat alles ineens opgelost is, maar omdat ik weer ben ingecheckt bij mezelf. Mijn innerlijk kompas voelt helderder. Ik voel beter waar ik mezelf laat liggen en waar ik mag kiezen voor mij. Deze retraite heeft me niet veranderd, maar ze me herinnerd aan wie ik ben, onder al die rollen.
Dus als je me vraagt hoe het was, dan zeg ik, het was thuiskomen. Echt thuiskomen.
Gelukkig geven ze deze retraites vaker en zou ik als je je herkent in mijn verhaal zeker eens kijken of het bij je past. Veel liefs Floortje
14–17 april 2026
INNERLIJK KOMPAS – Vind je eigen stem en richting
23–26 juni 2026
DE KRACHT VAN ZACHTHEID – Verdiepen, verbinden en vieren
Vrouwenretraite.
📱 Esther 06 – 19354658 📩 esther@buitenland.com
📱 Leonora 06 – 15592651 📩 leonorareijn@gmail.com
of kijk even op hun instagram
